وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِي وَلْيُؤْمِنُواْ بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ سوره : البقرة آیه : 186

«و هر گاه بندگانم از تو درباره من بپرسند [که نزدیکم یا دور؟ بگو:]بی گمان من نزدیکم و دعای دعا کننده را وقتی که مرا بخواند اجابت می کنم، پس باید مرا اجابت کنند و به من ایمان آورند باشد که به رشد خود برسند.»

برخی افراد از رسول خدا صلی الله علیه و آله میپرسیدند: خدا را چگونه بخوانیم؟ آیا خدا به ما نزدیک است که او را آهسته بخوانیم و یا اینکه دوراست که با فریاد بخوانیم؟! این آیه در پاسخ آنان نازل شد. (تفسیرنور)

درباره نزدیکى خدا به انسان، فیض کاشانى قدس سره مى‏ گوید:

گفتم که روى خوبت، از ما چرا نهان است‏

گفتا تو خود حجابى ورنه رخم عیان است‏

گفتم فراق تا کى، گفتا که تا تو هستى‏

گفتم نفس همین است، گفتا سخن همان است‏

من هم خودم دقیق یادم نیست که از کجا شنیدم ولی شنیدم که هرکسی میخواد کاری انجام بده و نیاز به موافقت کسی دیگه داره با خواندن این آیه موافقت او را کسب میکنه.